تلويزيون و باز تعريف نگاه به زن؟!

يه سريال که نمی دونم چيه. شايد شما بشناسين اگه توضيح بدم. يه سريال فرانسويه. که يا جمعه ها می ده. يا تکرارش جمعه هاست. يه خانم پليس زنه به نام فلوران. با چشم های روشن و موهای کوتاه مجعد. که يه پسر داره و شوهر نداره. همه ی همکاراش مرد هستن. هم زير دستاش، هم بالا دستش. هر دفعه هم به ماجرای يه موضوع قتل و ... می پردازه. امروز يه جريانی رو نشون می داد که کل ماجرا سر مساله ی حضانت يه بچه بود. اول فيلم نشون می داد مادر بچه عصبيه و بره همين دادگاه پسر بچه رو به مادر داده. مادر بچه رو می دزده و از همين جا سر و کله فلوران پيدا می شه. ماجرا پيچ و تاب پيدا می کنه تا آخر مشخص می شه که پدر بچه يه شارلاتانيه که مادر بچه هم از اين موضوع تشنجات عصبی پيدا کرده. به هر حال آخر بچه رو پليس تحويل مادر می ده و مژده هم می ده که حتما رای دادگاه هم به نفع مادر تغيير پيدا ميکنه.
 تنها چيزی که به نظرم رسيد تلاش اين سريال خارج از اين مرز و بومه برای توانمند سازی و همچنين کمک به زنان قربانی. اين سريال از يک سو فرهنگ سازی می کنه که اين زن پليس اينقدر تواناست و نه اينکه همه توانايی اش مث يک سريال مسخره ی ما که رويا نونهالی جنايتکار بود در جناياته که يعنی از آن بترس که زن خبيث بشه و يا در همون سريال، زن يه پليس احمقه که در کنار شونه های توانمند دو مرد، شوهر و برادرش ايستاده و فقط چادرش رو باد می ده که يعنی ما هم بعله. تلاش ديگه ی اين سريال ساختن يه نگاه انسانی به زنان قربانيه. کاش صدا و سيمای ما هم از اين شعورها داشت و سريال های وطنی مون يکسره دری وری و ترويج نگاه ضد زن نبود. تلويزيون تجارب موفقی مثل دوران سرکشی رو هم توی کارنامه اش داره. سريالی که روی ديد افراد ،لااقل تا اونجايی که من دور و برم ديدم، نسبت به دختران فراری اثر محسوسی داشت . پس نمی شه گفت بلد نيستن چی بسازن و راجع چه مشکلات جامعه زنان بسازن و يه زن رو چه جوری نشون بدن. بلکه به نظر می رسه بايد گفت نمی خوان با تلاش برای بيرون کشيدن زنان از زير يوغ حماقت های قانونی و عرفی همدل شن. مشخصه!

  
نویسنده : مريم ميرزا ; ساعت ۱۱:٠٤ ‎ب.ظ روز جمعه ٢۳ دی ،۱۳۸٤